Pomoce terapeutyczne w praktyce: wspieranie komunikacji w ASD (nagranie webinaru)

Kiedy do grupy trafia dziecko, które nie komunikuje się werbalnie, w pokoju nauczycielskim pada pytanie: co dalej? Katarzyna Suchocka i Ewa Gruna-Skowron, neurologopedki z przedszkola i szkoły Dalej Razem, dzielą się tym, co wypracowały przez lata pracy z dziećmi i młodzieżą w spektrum autyzmu, w formie, którą da się przenieść do zwykłej sali przedszkolnej, klasy i domu. Mówią o osobach niemówiących, ale też o tych, które mówią, a jednak nie zawsze potrafią przekazać otoczeniu swoje najważniejsze potrzeby, zwłaszcza w stresie albo w dużej grupie.

To gotowe, godzinne nagranie. Oglądasz je od razu po założeniu konta i wracasz do niego, kiedy chcesz.

W pierwszej części prowadzące tłumaczą, jak dopasować sposób komunikacji do konkretnego ucznia i jego umiejętności, zamiast dopasowywać ucznia do narzędzia. Pokazują, że czasem wystarczy zwykła kartka z kilkoma podpowiedziami, co można powiedzieć, żeby dziecko czuło się pewniej w grupie, nawet jeśli z niej nie skorzysta, i jak pomóc mu odnaleźć się w klasie albo w grupie przedszkolnej.

W drugiej części biorą do ręki pomoce, które najpierw robiły same w gabinecie, a dziś powstają jako zestawy Dalej Razem Edu, i pokazują, co z nimi robić:

  • Ubieranie postaci „Dzięcioł Czarny”: plansze w wersji kolorowej i czarno-białej, na matowym papierze, z tabliczką na rzepy. Dorosły trzyma elementy stroju u siebie, więc dziecko, żeby skończyć zadanie, musi o nie poprosić, najpierw jednym obrazkiem, potem zdaniem z dwóch i trzech elementów. Przy okazji uczy się wybierać (pani czy pan, kolor czy czarno-biała wersja) i reagować na polecenia, gdy role się odwracają.
  • Wersję dla młodszych dzieci z konturami, bez tła, z tablicą podzieloną na trzy osobne pola, którą można układać całym zdaniem albo po jednym elemencie. Uczy odróżniania obrazka od tła, czyli umiejętności potrzebnej później przy planach dnia i rozbudowanych systemach komunikacji.
  • Pakiet obrazków z kategorii „żywność” i to, jak wykorzystać go w planie posiłków na stołówce w przedszkolu czy szkole.

Prowadzące wyjaśniają też, dlaczego wymiana obrazka na przedmiot uczy dziecko prosić, zamiast zabierać, i czym jest wspólne pole uwagi, czyli sytuacja, w której dorosły, dziecko i przedmiot tworzą jedną rozmowę. Tę umiejętność warto zbudować, zanim wprowadzi się profesjonalny system komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

Gotowych przepisów tu nie ma, bo każda osoba potrzebuje czegoś innego. Jest za to pokazane, jak z prostych strategii i kilku dobrze dobranych pomocy zbudować rozwiązanie dla jednego, konkretnego dziecka.

Zamówienie

DARMOWY

Zamów

Copyright © 2026 Dalej Razem sp. z o.o.